Dön Özüne Kardeşim

Anlamış değilim şu yaşıma rağmen beşer denen insanları
Anlam veremiyorum dünya için verdikleri onca çabayı

Ölüm gerçeği hakikat gibi ortadayken devam ederler hayatlarına
Çok alışma istersen, Bitecek elbet bu Fuzuli yaygara

Çığlıklar duyuyorum zamanın ötesinden baş harfleri ben olan
Heyhat ses ver, yoksa yalnız ben miyim zamana meydan okuyan

Ne aitlik hissi var yüreğimde ne de kaldıracak gücüm dünya denen bu zindanı
Oldum sanki bir gül ki çaresizce solan, ruhumda gayrı takat kalmadı

Sevmek önceleri bu kadar zor değildi sanki
Aşk dedikleri Yalancı muhabbetlere sevda tohumumu serpmekti

Şimdiler de herkes mecnun olmuş Leylasını arar durur
Sözde mecnunlar Leyla dan öte dünya ile avunur

Bir beyhude yolcu değil miyiz fani olan şu dünyada
Tama etmek ne hacet o vakit sonsuz varken sonluya

Söz de aşkı dünyada arar durmak ne kadar payidar
Dön özüne kardeşim, hakikat güneş gibi aşikar

Haya bildiğimizi hata görenlermiydi sıkıntı
Ne kalp akil, nede yürek kaldırabilir bunca anlamsız çarpıntı

Nitekim dünya denen bu tarla da çiftçi olmak bile marifet
Hak Mükafat muhakkak, sev insanları ve biraz sabret

Dön özüne kardeşim sev insaları insanca
Dön özüne kardeşim et kulluğunu Rahman’a

Dön özüne kardeşim geç vesvese köprüsünden
Dön özüne kardeşim ayrıl da gel dünya sevgisinden

Ebumerr..

cropped-1452243033istanbul2__000x000.jpg

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s